Open brief aan het Uitvoerend Bestuur van het Wereldverbond van de ArbeidEenheidswereldvakbond

Miljoenen werknemers syndicaal dakloos

De twee grote wereldvakbonden (Wereldverbond van de Arbeid en Internationaal Verbond van Vrije Vakbonden) bespreken reeds maanden de creatie van een nieuwe Wereldorganisatie.
Deze opzet is ingegeven door het feit dat werknemers in een steeds meer globaliserende wereld nood hebben aan een wereldorganisatie die een tegenmacht kan vormen en kan ijveren voor een meer rechtvaardige en meer solidaire wereldsamenleving.
Op die wijze willen WVA en IVVV tevens de representativiteit van de vakbeweging wereldwijd verbeteren door een maximum aan gesyndiceerden op wereldvlak te organiseren.
Tot voor kort gingen alle organisaties, aangesloten bij het WVA ervan uit dat syndicaal pluralisme, geconcretiseerd in ten minste twee wereldorganisaties de beste waarborg was om deze doelstelling te realiseren.
Het was slechts op het Confederaal Bestuur van Casablanca in oktober 2004 dat werd besloten de besprekingen met het IVVV op te starten, en dit op basis van een aantal voorwaarden die de historische waarden van het WVA moesten bestendigen, het respect voor het WVA en zijn aangeslotenen moesten betonen en het daadwerkelijk pluralisme op het terrein moesten onderschrijven.
Twee voorwaarden, onderschreven door het voltallig en unaniem confederaal bestuur waren in die context voor de WVA Beroepsactie van bijzondere betekenis:
“Une coopération dynamique et structurellement ancrée doit s’établir entre l’action professionnelle et l’action interprofessionnelle. Une coordination de l’action professionnelle à côté de l’organisation interprofessionnelle est considérée comme contre-productive.»
Deze voorwaarde was ingegeven door de uitdrukkelijke wens van het Confederaal Bestuur om een operationele band te houden tussen de vakbondsleiding en de werking in de sectoren en bedrijven, omdat een wereldorganisatie zonder leden die ook de vooropgestelde doelstellingen op het terrein kracht kunnen bijzetten, de syndicale slagkracht mist die de essentie van de vakbeweging uitmaakt.
Volgens de voorgelegde verslagen van het verloop van de onderhandelingen is hierin geen enkele vooruitgang geboekt.
Het idee van een GUF council wordt hierbij als onvoldoende geacht, te meer daar interne documenten aantonen dat IVVV en WVA zouden zijn overeengekomen dat er voor elk sectoraal werkdomein slechts één professionele organisatie kan ageren, en dat is dan een organisatie van de IVVV familie.
“Tous les membres de la CMT et de la CISL ont le droit de s’affilier à la nouvelle organisation”
Deze voorwaarde was opgesteld als vangnet voor de nationale en beroepsorganisaties die omwille van nationale en professionele eigenheden tussen twee stoelen zouden vallen.
Blijkbaar werd er tussen de onderhandelaars een akkoord bereikt omtrent de nationale organisaties maar zou voor de beroepsorganisaties geopteerd worden voor "one sector one union", de klassieke IVVV optie.
U begrijpt dat in deze context de onderschrijvende organisaties (VIER Internationale organisaties op de acht die volwaardig WVA-lid zijn) het niet kunnen eens zijn met deze gang van zaken.
Miljoenen WVA aangeslotenen dreigen syndicaal dakloos te worden op wereldvlak.
De onderschrijvende organisaties hebben dan ook besloten om alles in het werk te stellen om in deze hun houding te ondersteunen.
Het is duidelijk dat dit in de eerste plaats zal gebeuren door een aangepast stemgedrag op het WVA congres, waar zal geëist worden dat aan alle voorwaarden van het confederaal bestuur van Casablanca wordt beantwoord.
Overigens wordt overwogen om in de rand van het WVA congres het nodige te doen omdat ook de publieke opinie wordt ingelicht over de gevolgen van de eenmaking voor de representativiteit van het syndicalisme op wereldvlak.
Het is duidelijk dat indien de essentiële voorwaarden voor de beroepsactie niet worden gerealiseerd, de organisaties zich niet verder meer gebonden achten door de andere voorliggende punten.
Ondertussen werken de onderschrijvende organisaties aan alternatieven om de werking ten dienste van hun leden onverdroten verder te zetten, vooral indien in de onderhandelingen geen verdere vooruitgang kan worden geboekt.

Michel Bovy,
FIOST

Roel Rotshuyzen,
WFCW

Dirk Uyttenhove,
IFTC

Fritz Neugebauer,
INFEDOP